Poniedziałek, 19 listopada 2018. Imieniny Elżbiety, Faustyny, Pawła

Działacz z Rostkowa, z medalem

2018-11-10 12:00:00 (ost. akt: 2018-11-10 20:41:42)

Podziel się:

Bronisław Bartosiewicz z Rostkowa za pracę w dziele odzyskania niepodległości, zgodnie z Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego z dnia 8 listopada 1937 r. został odznaczony Medalem Niepodległości.

Bronisław Bartosiewicz (ur. 27 kwietnia 1892 r. w Rostkowie, zm. 22 lipca 1972 r. w Rostkowie) – działacz społeczny i niepodległościowy, żołnierz Armii Polskiej we Francji, zwanej też Błękitną Armią (od koloru mundurów) lub Armią Hallera.
Bronisław Bartosiewicz od urodzenia mieszkał w Rostkowie. Mając 17 lat, wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Przebywając tam, uczył się i pracował. Biegle opanował język angielski (w mowie i piśmie). Nie zaniedbywał również życia kulturalnego. Interesował się muzyką, chodził na koncerty Ignacego Jana Paderewskiego. Miał doskonały słuch muzyczny i grał na wielu instrumentach. Był prezesem „Gniazda Sokołów” – organizacji paramilitarnej zajmującej się podtrzymywaniem i rozwijaniem świadomości narodowej oraz podnoszeniem sprawności fizycznej Polaków. Będąc wielkim patriotą, w 1917 r. wspólnie z grupą polskich ochotników pojechał na obóz szkoleniowy The Tadeusz Kosciuszko Polish Army Training Camp zorganizowany w kanadyjskim miasteczku Niagara-on-the-Lake dla osób wstępujących do powstającej we Francji Błękitnej Armii gen. Józefa Hallera. Warto wspomnieć, że w czasie I wojny światowej wielu polskich emigrantów w Ameryce zaciągało się do armii amerykańskiej, co pozwalało uzyskać rentę od rządu amerykańskiego po zakończeniu służby, podczas gdy najwięksi patrioci wybierali służbę wojskową pod polskim sztandarem. Przebywając na obozie szkoleniowym, Bronisław razem z kolegami przeżyli ciężkie chwile. Wraz z nadejściem zimy w okolicach Niagary wybuchła wówczas pandemia grypy hiszpanki, zabierając życie ogromnej części rekrutów. Po pobycie w obozie, wyjechał w lutym 1918 r. do Francji. Stamtąd wraz ze świetnie wyposażoną armią przybył do Polski, gdzie wziął udział w wojnie z bolszewikami. Bronisław był jednym z 48 żołnierzy grających w orkiestrze sztabowej Błękitnej Armii. Dzięki temu był świadkiem wszystkich ważnych momentów historycznych z udziałem gen. Józefa Hallera, m.in. zaślubin Polski z morzem 10 lutego 1920 r. w Pucku.
Po 1920 r. pomimo możliwości powrotu do Stanów Zjednoczonych, za namową ojca Bronisław wrócił na stałe do Rostkowa. W związku z tym, że w ówczesnym czasie w Rostkowie mieszkało dwóch Bronisławów o tym samym nazwisku, a jego ojciec Franciszek był ławnikiem w sądzie, otrzymał od rostkowiaków przydomek „Ławnik”. W 1921 r. ożenił się z Reginą Joanną Kijewską pochodzącą z Nieborzyna, z którą miał ośmioro dzieci, w tym bliźnięta: Tadeusza (ur. 1922 r.), Mariannę (ur. 1923 r.), Bronisławę (ur. 1925 r.), Jadwigę (ur. 1925 r.), Annę (ur. 1927 r.), Stanisława (ur. 1929 r.), Mariana (ur. 1931 r.) i Kazimierza (ur. 1936 r.). W tym samym roku Bronisław przejął włókę (ok. 20 ha) ziemi od swojego ojca. Było to wówczas największe gospodarstwo rolne w Rostkowie. Jako jedyne posiadało nowoczesny sad utworzony w 1922 r. (były w nim m.in. szpaler malin, porzeczki, białe winogrona). Bronisław Bartosiewicz udzielał się społecznie pełniąc funkcję prezesa Kółka Rolniczego „POŚPIECH”. Jako jedyny z całej wsi prenumerował jeszcze przed II wojną światową gazetę rolniczą Wielkopolanin oraz gazetę katolicką Niedziela. Będąc jedynym posiadaczem prasy w Rostkowie, wieczorami czytał ją na głos przychodzącym do niego sąsiadom. Bardzo lubił czytać książki. Podczas okupacji potajemnie czytał przychodzącym do niego rostkowiakom zakazaną wówczas Trylogię Henryka Sienkiewicza. Będąc już w podeszłym wieku i mając więcej czasu na czytanie, corocznie otrzymywał wyróżnienia za największą ilość przeczytanych książek z rostkowskiej biblioteki. Bronisław cieszył się bardzo wysokim autorytetem społecznym. Posiadał kilkudziesięciu chrześniaków. Był wielkim patriotą, niezwykle światłym i prawym człowiekiem. Pragnął, aby Polska uzyskała wolność i niepodległość. Na lewym przedramieniu posiadał wykonany podczas pobytu w Ameryce tatuaż flagi Polskiej połączonej z flagą Stanów Zjednoczonych i napisem w języku angielskim: freedom, equality, brotherhood (wolność, równość, braterstwo). Myślą przewodnią, która przyświecała mu przez całe życie była sentencja z Wesela Stanisława Wyspiańskiego: „Polska to wielka rzecz".

Bronisław Bartosiewicz za pracę w dziele odzyskania niepodległości, zgodnie z Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego z dnia 8 listopada 1937 r. (Monitor Polski z 1937 r. Nr 259) został odznaczony Medalem Niepodległości.
Medal Niepodległości przyznawany był osobom, które zasłużyły się czynnie dla niepodległości Ojczyzny w okresie przed I wojną światową lub podczas jej trwania oraz w okresie walk orężnych polskich w latach 1918 – 1921.
Artykuł opracowany na podstawie wspomnień dzieci Bronisława Bartosiewicza: Anny Zerman, Bronisławy Białczak, Mariana Bartosiewicza i ks. kanonika Kazimierza Bartosiewicza.

Komentarze (0) pokaż wszystkie komentarze w serwisie

Dodaj komentarz Odśwież

Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez FB